اشتباهات رایج هنگام استفاده از میلگردهای اسپیسر

مقدمه

جداکننده‌های میلگرد ممکن است شبیه لوازم جانبی کوچک به نظر برسند، اما مستقیماً بر ضخامت پوشش بتن، موقعیت آرماتور و دوام سازه بلند مدت- تأثیر می‌گذارند. در صورت انتخاب نادرست اسپیسرها یا قرار دادن نامناسب، میلگرد ممکن است در حین ریختن بتن جابجا شود و در نتیجه پوشش کافی در مناطق خاصی وجود ندارد. این مقاله متداول ترین اشتباهاتی را که هنگام استفاده از اسپیسرهای میلگرد در ساخت و ساز بتن مرتکب می شود بیان می کند و پیشنهادات عملی برای کمک به جلوگیری از این مسائل ارائه می دهد.

اشتباهات رایج هنگام استفاده از میلگردهای اسپیسر

انتخاب ارتفاع فاصله دهنده اشتباه

در آرماتوربندی، انتخاب نامناسب ارتفاع اسپیسر یکی از رایج ترین اشتباهات است. اگر فاصله ساز خیلی کم باشد، میلگرد ممکن است خیلی نزدیک به سطح بتن بنشیند. این منجر به پوشش ناکافی بتن، افزایش خطر خوردگی میلگرد، ترک خوردن بتن، و مشکلات دوام طولانی مدت می شود.

از طرف دیگر، اگر فاصله ساز خیلی بالا باشد، میلگرد ممکن است فراتر از موقعیت طراحی شده خود بلند شود. این می تواند بر توزیع بار تأثیر بگذارد، مشکلات تحمل ابعادی ایجاد کند و دقت شکل دهی عنصر نهایی بتنی را کاهش دهد.

استفاده از فاصله‌گذارهای میلگرد بسیار کم

هنگامی که از فاصله بسیار کمی استفاده می شود، میلگرد ممکن است بین نقاط تکیه گاه آویزان شود. این امر به ویژه در دال ها، تیرها و قفس های تقویت کننده متراکم که وزن فولاد بسیار بالاتر است، خطرناک است. هنگامی که بتن ریزی شروع می شود، فشار و ارتعاش می تواند باعث جابجایی بیشتر مناطق بدون پشتیبانی شود.

قفس های تقویت کننده سنگین معمولاً به فاصله نزدیک تری نیاز دارند. اگر فاصله‌دهنده‌ها خیلی دور از هم قرار گیرند، تکیه‌گاه ناهموار می‌شود و برخی از نواحی ممکن است نتوانند ضخامت پوشش بتنی مورد نیاز را برآورده کنند. این امر خطر آرماتورهای در معرض، ترک خوردن بتن و خوردگی طولانی مدت فولاد را افزایش می دهد.

قرار دادن Spacers به ​​طور ناهموار

قرارگیری ناهموار اسپیسر یکی از شایع ترین علل ناهماهنگی ضخامت پوشش بتن است. هنگامی که اسپیسرها به طور تصادفی قرار می گیرند، برخی از نواحی پشتیبانی مناسب دریافت می کنند، در حالی که برخی دیگر ضعیف یا کاملا بدون پشتیبانی باقی می مانند. در هنگام ریختن بتن و ارتعاش، این مناطق بدون تکیه گاه ممکن است باعث افتادگی، جابجایی یا حتی تماس مستقیم آرماتور با قالب شوند.

استفاده از نوع فاصله ساز اشتباه

انواع مختلف اسپیسر میلگرد را نمی توان به جای هم استفاده کرد. جدا کننده چرخ عمدتاً برای تقویت عمودی مانند دیوارها، ستون ها و پانل های پیش ساخته استفاده می شود که به کنترل پوشش بتنی جانبی کمک می کند. اسپیسرهای صندلی برای حمایت از آرماتورهای افقی در دال ها، کف ها و پایه ها مناسب تر هستند و اطمینان می دهند که میلگرد در هنگام ریختن و لرزش در ارتفاع صحیح باقی می ماند.

برای تیرها، قفس‌های تقویت‌کننده سنگین، یا مناطقی که نیاز به بار بیشتری دارند، معمولاً فاصله‌کننده‌های بلوک یا نگهدارنده{0}} استحکام بالاتر توصیه می‌شود. اگر از نوع نادرست فاصله دهنده استفاده شود، ممکن است باعث حرکت میلگرد، پوشش ناهموار بتن یا حتی بر پایداری کلی در هنگام ریختن شود. انتخاب نوع اسپیسر مناسب یک گام اساسی برای اطمینان از موقعیت آرماتور دقیق و دوام بتن دراز مدت است.

تثبیت ضعیف در حین ریختن بتن

تثبیت ضعیف در هنگام ریختن بتن یکی از دلایل رایج خرابی اسپیسرهای میلگرد است. حتی اگر نوع و ارتفاع فاصله‌دهنده صحیح انتخاب شده باشد، اگر اسپیسرها قبل از ریختن محکم قرار نگیرند، ممکن است آرماتور تحت فشار و لرزش بتن حرکت کند.

بتن تازه بر روی قفس تقویت کننده فشار ایجاد می کند، در حالی که ارتعاش بر پایداری اسپیسر تأثیر می گذارد. اگر اسپیسرها به صورت شل، توزیع نابرابر یا به اندازه کافی قوی نباشند که میلگرد را نگه دارند، ممکن است بلغزند، کج شوند یا از موقعیت خود خارج شوند. در نتیجه ممکن است پوشش بتنی مورد نیاز حاصل نشود.

این مشکل به ویژه در دال ها، دیوارها، تیرها و مناطق با تقویت متراکم رایج است. کارگران باید موقعیت های اسپیسر را قبل از ریختن چک کرده و مناطق کلیدی را در حین لرزش کنترل کنند. اسپیسرهای مفقود، آسیب دیده یا جابجا شده باید فوراً اصلاح شوند.

تثبیت فاصله ساز مناسب کمک می کند آرماتور در موقعیت دقیق قرار گیرد، خطر ناهمواری پوشش بتنی را کاهش می دهد و دوام بلند مدت سازه بتنی را بهبود می بخشد.

نادیده گرفتن شرایط محیطی

تثبیت ضعیف دلیل رایجی است که باعث می شود اسپیسرهای میلگرد به درستی کار نکنند. حتی اگر نوع و ارتفاع فاصله‌دهنده صحیح انتخاب شده باشد، اگر جداکننده‌ها قبل از ریختن محکم قرار نگیرند، ممکن است مش تقویت‌کننده همچنان جابه‌جا شود.

بتن تازه فشاری را بر روی قفس میلگرد ایجاد می کند و لرزش می تواند خطر حرکت یا کج شدن اسپیسر را افزایش دهد. اگر اسپیسرها شل باشند، از نظر کمیت کافی نباشند، یا قادر به تحمل بار نباشند، ممکن است ضخامت پوشش بتنی مورد نیاز حفظ نشود.

این مشکل در دال ها، دیوارها، تیرها و مناطق با آرماتور متراکم رایج است. کارگران باید موقعیت های اسپیسر را قبل از ریختن چک کرده و مناطق کلیدی را در حین لرزش کنترل کنند. اسپیسرهای مفقود، آسیب دیده یا جابجا شده باید به سرعت تنظیم یا تعویض شوند.

تثبیت فاصله ساز مناسب به حفظ آرماتور در موقعیت صحیح کمک می کند، پوشش ناهموار بتن را کاهش می دهد و دوام بلند مدت سازه بتنی را بهبود می بخشد.

نحوه استفاده صحیح از اسپیسرهای میلگرد در بتن

نوع Spacer مناسب را انتخاب کنید

اسپیسرها را بر اساس ساختار انتخاب کنید. اسپیسرهای چرخ برای تقویت عمودی در دیوارها و ستون‌ها مناسب هستند، در حالی که جداکننده‌های صندلی یا بلوک برای دال‌ها، تیرها و پایه‌هایی که نیاز به پشتیبانی از پایین دارند، بهتر هستند.

پوشش بتنی مورد نیاز را تأیید کنید

قبل از نصب، نقشه ها یا مشخصات پروژه را بررسی کنید. ارتفاع اسپیسر باید با پوشش بتنی مورد نیاز مطابقت داشته باشد. ارتفاع نادرست ممکن است باعث انحراف میلگرد از موقعیت طراحی شده شود.

اسپیسرها را در فواصل زمانی مناسب قرار دهید

اسپیسرها باید به طور یکنواخت چیده شوند تا آرماتورها در هنگام ریختن و لرزش پایدار بماند. گوشه‌ها، لبه‌ها، قفس‌های میلگرد سنگین، و مناطق{1}}بالا ممکن است به فاصله نزدیک‌تری نیاز داشته باشند.

از قرارگیری پایدار اطمینان حاصل کنید

هر اسپیسر باید محکم و بدون کج شدن، لغزش یا تغییر شکل قرار گیرد. اسپیسرهای ناپایدار می تواند منجر به حرکت میلگرد و پوشش ناهموار بتن شود.

قبل از ریختن بررسی کنید

قبل از قرار دادن بتن، ارتفاع، فاصله، کمیت و پایداری کلی اسپیسر را بررسی کنید. اسپیسرهای مفقود، آسیب دیده یا نابجا باید فورا اصلاح شوند.

دوام{0}مدت را بهبود بخشید
جداکننده های میلگرد استفاده شده به درستی به حفظ پوشش بتنی دقیق، کاهش خطر خوردگی میلگرد کمک می کند و دوام بلند مدت سازه های بتن مسلح را بهبود می بخشد.

نتیجه گیری

اسپیسرهای میلگرد کوچک هستند، اما استفاده نادرست از آنها می تواند مشکلات جدی در محل پوشش بتن و آرماتور ایجاد کند. ارتفاع مناسب، نوع، کمیت، محل قرارگیری و ظرفیت بارگذاری مناسب همه مهم هستند. با اجتناب از این اشتباهات رایج، پیمانکاران می توانند دوام بتن را بهبود بخشند، خطر خوردگی را کاهش دهند و اطمینان حاصل کنند که آرماتور دقیقاً در جایی که طراحی نیاز دارد باقی می ماند.