آهن ربا توسط انسان اختراع نشده و مگنتیت طبیعی است. یونانیان باستان و چینی ها در طبیعت سنگ های مغناطیسی طبیعی یافتند و آنها را "آهن ربا" نامیدند. این نوع سنگ می تواند به طرز جادویی قطعات کوچکی از آهن را به هم بزند و همیشه بعد از نوسانی به سمت راست حرکت می کند. ملوانان اولیه از این آهن ربا به عنوان اولین قطب نما برای شناسایی جهت در دریا استفاده می کردند. اولین کشف و استفاده از آهنرباهای چینی بود، یعنی استفاده از آهن ربا برای ایجاد "قطب نما"، که یکی از چهار اختراع بزرگ چین است.
پس از هزاران سال توسعه، آهن ربا در زندگی ما امروزه یک ماده قدرتمند تبدیل شده است. با سنتز کردن آلیاژهای مختلف مواد، اثر مشابه با آهن ربا می تواند به دست آید و نیروی مغناطیسی نیز می تواند افزایش یابد. آهنرباهای مصنوعی در قرن هجدهم ظاهر شدند، اما روند ساخت مواد مغناطیسی قوی تا زمانیکه Alnico در دهه 1920 تولید شد، روند کند بود. درنتیجه، فریت در دهه 1950 تولید شد و آهنرباهای نادر زمین (آهنرباهای زمین نادر شامل NdFeB و SmCo) در دهه 1970 ساخته شد. در این نقطه، علم و فناوری مغناطیسی به سرعت در حال پیشرفت بوده و مواد فرومغناطیسی نیز این قطعات را فشرده تر ساخته اند.
