هشت سوء تفاهم از آبیاری و نگهداری بتن پیش ساخته

1. هدف از آبیاری و عمل آوری بتن فقط برای نیازهای هیدراتاسیون سیمان است

پس از ریختن و فرم دهی بتن، باید آن را پوشاند و آبیاری کرد تا نیاز به مرطوب ماندن سطح بتن برای مدت معینی برآورده شود. در عین حال، برای جلوگیری از تبخیر سریع آب نگهداری، آن را با موادی مانند فیلم پلاستیکی، گونی یا کیسه های نی نیز می پوشانند. با این حال، نگهداری بتن فقط آبیاری نیست، بلکه شامل مطالب گسترده و عمیقی نیز می شود که در دو نکته زیر خلاصه می شود: یکی اینکه بتن را برای مدت زمان معینی در حالت مرطوب نگه دارید تا به هم برسند. نیازهای هیدراتاسیون سیمان دوم این است که اطمینان حاصل شود که بتن می تواند حداکثر دمای مناسب، اختلاف دمای مناسب بین داخل و خارج و اختلاف دمای مناسب بین سطح و اتمسفر محیط را تحت شرایط دمایی مختلف محیط و همچنین حفظ کند. نرخ سرمایش و گرمایش مناسب

2. آخرین زمان شروع آبیاری و عمل آوری بتن 12 ساعت پس از ریختن و قالب گیری می باشد

مشخصات پذیرش کیفیت مهندسی سازه بتن (که از این پس "مشخصات کیفیت" نامیده می شود) تصریح می کند که بتن باید ظرف 12 ساعت پس از اتمام ریختن با رطوبت پوشانده و نگهداری شود. با این حال، بسیاری از کارگران ساختمانی به اشتباه متوجه می شوند که آخرین زمان شروع آبیاری و عمل آوری بعد از بتن ریزی 12 ساعت بعد است، یعنی تا زمانی که آبیاری و عمل آوری قبل از 12 ساعت پس از اتمام بتن ریزی انجام شود، مشخصات الزامات برآورده شده است. . بنابراین، تکنسین ها اغلب به نگهداری و آبیاری در محل ساخت و ساز اصرار می کنند، اما برخی افراد می گویند که بتن ریزی تنها چند ساعت مانده است و هنوز تا 12 ساعت فاصله دارد! عجله ندارد.

با توجه به پیشرفت و توسعه مداوم تکنولوژی سیمان و بتن، به ویژه در سال های اخیر، بتن با کارایی بالا، بتن زود مقاومت، بتن با مقاومت بالا و بتن آماده به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد. تغییر شکل دما، تغییر شکل انقباض خشک شدن و تغییر شکل خود انقباض بتن به دلایل مقاومت بالا، استحکام اولیه بالا و نسبت آب به سیمان کوچک، همگی بزرگ هستند و ترک خوردگی بتن هر از گاهی رخ می دهد. یکی از دلایل مهم باید توجه پرسنل ساختمانی را به خود جلب کند.

سال‌ها پیش، بتن پلاستیکی با سیالیت بالا اغلب در کارگاه‌های ساختمانی مشاهده می‌شد. حجم ریختن زیاد نبود، درجه مقاومت بتن و درجه مقاومت سیمان کم بود، دوز سیمان کم بود، درجه هیدراتاسیون اولیه زیاد نبود و خشکی کاهش یافت. خود کوچک شدنی وجود ندارد. در این صورت ممکن است مناسب باشد که چنین بتن پلاستیکی ظرف 12 ساعت پس از ریختن آبیاری و عمل آوری شود، اما برای بتن مدرن، آبیاری و سخت شدن خیلی دیر باعث ترک خوردگی و آسیب به کیفیت بالقوه می شود.

3. زمان آبیاری و عمل آوری بتن بیشتر می شود

"مشخصات کیفیت" تصریح می کند که برای بتن مخلوط شده با سیمان پرتلند، سیمان پرتلند معمولی یا سیمان پرتلند سرباره، زمان آبیاری و عمل آوری نباید کمتر از 7 روز باشد. بتن مورد نیاز نباید کمتر از 14d باشد. در اینجا باید به این نکته اشاره کرد که در مشخصات فقط حداقل زمان آبیاری و عمل آوری را مشخص می کند و مدت زمان بهینه و حداکثر زمان آبیاری و پخت را ارائه نمی دهد. با این حال، هر چه زمان آبیاری و پخت بیشتر باشد، درجه هیدراتاسیون سیمان بیشتر می شود و انقباض غیرقابل برگشت سیمان بیشتر می شود. اگر ذرات سیمان به طور کامل هیدراته شوند، ژل سیمان حاصل نه تنها مقاومت بتن را بهبود می بخشد، بلکه باعث ایجاد انقباض بزرگ می شود که در موارد شدید باعث ترک خوردن بتن می شود. مانند اثر تثبیت حجم سنگدانه در بتن، مقدار معینی از ذرات سیمان هیدراته نشده یا سایر مواد بی اثر در سنگ سیمان برای تثبیت حجم مورد نیاز است. بنابراین، هر چه زمان آبیاری و پخت بیشتر باشد، بهتر است. بدیهی است که تمدید کورکورانه زمان آبیاری و نگهداری به عنوان "تعمیرات پیشرفته" اشتباه است. پیشرفت و توسعه تکنولوژی مدرن سیمان و بتن مستلزم آبیاری و نگهداری "به موقع" است.

4. بتن در نهایت گیر می کند و سطح هنوز مرطوب است، بنابراین برای نگهداری آن عجله نکنید

همانطور که همه می دانیم ترک زودرس بتن مشکل جدیدی است که با پیشرفت و توسعه تکنولوژی سیمان و بتن به وجود آمده است و خود جمع شدگی و جمع شدگی دما از دلایل اصلی ترک زودرس بتن با کارایی بالا و مقاومت بالا است. بتن و بتن با مقاومت اولیه بالا.

اندازه خود انقباض بتن به درجه خود خشک شدن داخلی سنگ سیمانی، مدول الاستیک سنگ سیمانی و ضریب خزش بستگی دارد. در مراحل اولیه پس از ریختن، به ویژه در 24 ساعت اول پس از گیرش اولیه، مدول الاستیک کم و ضریب خزش زیاد است. بنابراین، درجه خود خشک شدن عامل اصلی تعیین کننده خود جمع شدگی می شود. عمل آوری مرطوب بر روی سطح بتن در طول گیرش اولیه می تواند باعث شود که آب عمل آوری با آب موجود در سوراخ های مویین بتن به طور کلی متصل شود تا مواد سیمانی داخل بتن برای هیدراته شدن آن تامین شود. هیدراتاسیون بیشتر مواد سیمانی باعث اصلاح منافذ مویرگی می شود. هنگامی که مقاومت دیواره‌های منافذ مویرگی از کشش سطحی آب بیشتر شود و نتواند به داخل بتن مهاجرت کند، جریان آب متوقف می‌شود. مشاهده می شود که اثر آب رسانی زودهنگام و عمل آوری می تواند به خوبی از انقباض اولیه بتن جلوگیری کند.

خود جمع شدگی بتن از گیرش اولیه شروع می شود. در مراحل اولیه بسیار سریع رشد می کند. بیشتر آن را می توان در عرض 24 ساعت تکمیل کرد و سپس به سرعت از بین می رود. مقدار آن می تواند به (0.025~0.{10}}50) × 10-3 برسد. این نسبت با افزایش دما کاهش می یابد و افزایش می یابد. در همان زمان، با افزایش تدریجی مقاومت بتن، کرنش کششی نهایی آن نیز از 4.0×{9}} ساعت پس از شکل‌گیری به شدت کاهش یافت و در 6 تا 12 ساعت به 0.04×{12}} کاهش یافت و به خطر رسید. دوره ترک خوردگی بتن با توجه به مفاد "مشخصات کیفیت"، با توجه به الزامات بتن پلاستیکی سنتی، آخرین زمان شروع ظرف 12 ساعت پس از ریختن به اشتباه شروع به آبیاری و عمل آوری می شود و زمان به وضوح از دوره خطرناک ترک خوردن بتن عقب می ماند. . آخرین زمان برای شروع آبیاری و عمل آوری دیگر برای نیازهای عمل آوری بتن مدرن مناسب نیست. بسیاری از افراد به اشتباه معتقدند که آبیاری و عمل آوری بتن را می توان در هر زمان و ظرف 12 ساعت پس از اتمام بتن ریزی شروع کرد، یعنی آبیاری و عمل آوری در این محدوده زمانی 12 ساعت می تواند زود یا دیر باشد. انعطاف پذیری بسیار زیاد است و این درک و تمرین بدیهی است که اشتباه است.

اگر استحکام بالای اولیه بتن به عنوان عامل داخلی ترک‌خوردگی اولیه آن در نظر گرفته شود، آبیاری و پخت آن از پر کردن خارجی و قطع آب مجدد پس از تبخیر سریع آب‌های سطحی که علت خارجی ترک‌خوردگی زودهنگام است، عقب می‌ماند. بتن. بنابراین باید زمان آبیاری و عمل آوری بتن را بسیار پیش برد تا آب تبخیر شده روی سطح بتن به موقع پر شود تا آبیاری و عمل آوری "به موقع و زودرس" حاصل شود. به طور خاص، پس از ریختن بتن و شروع گیرش اولیه، به آبیاری و عمل آوری "به موقع و زودهنگام" محدود می شود تا به طور مصنوعی به سطح بتن آسیب وارد نشود. شرایط آب رسانی کافی برای جلوگیری از اثر ترکیبی انقباض پلاستیک بتن، انقباض خودزا و انقباض خشک.

5. آبیاری و عمل آوری بتن بهتر است به شدت آب ریخته شود تا آب به طور کامل و کامل پر شود.

پوشش پس از ریختن و تشکیل بتن برای جلوگیری از تبخیر سریع آب عمل آوری برای صرفه جویی در مصرف آب است. دوم جلوگیری از اتلاف سریع گرمای هیدراتاسیون سیمان در مرحله سرد شدن است تا اطمینان حاصل شود که مقطع بتن دارای گرادیان دمایی مناسب است. برای صرفه جویی در مواد پوششی برخی افراد روی بتن را نمی پوشانند و آن را با آب فشار قوی می ریزند. این نه تنها آب را هدر می دهد، بلکه سطح بتن را نیز به راحتی شستشو می دهد. مهمتر از آن، آب تحت فشار روی سطح بتن جریان می یابد و به سرعت گرمای آن را می گیرد. ، که منجر به افت ناگهانی دمای سطح بتن می شود. اگر در دوره اوج گرمای هیدراتاسیون بتن باشد، اگر اختلاف دمایی بین آب عمل آوری و سطح بتن زیاد باشد، اختلاف دما بین داخل و خارج بتن و اختلاف دمای سطح بتن و محیط ممکن است. به دلیل افت ناگهانی دمای بتن، بیش از حد بزرگ باشد. "شوک حرارتی" رخ می دهد که منجر به ترک خوردن سطح بتن می شود. در عین حال، لازم به یادآوری است که نگهداری و آبیاری نمی تواند متناوب باشد و "شوک های حرارتی" مکرر ممکن است ترک خوردگی بتن را تشدید کند. روش مناسب آبیاری و نگهداری باید مقدار کمی آب باشد.

6. به منظور تسریع در سخت شدن بتن، مرحله پخت تنها بدون سرد شدن گرم نگه داشته می شود.

دمای ریختن اولیه بتن بخش مهمی از حداکثر دمای بتن است. برای بتن در حالت پلاستیک، عملیات خنک کننده و خنک کننده باعث کاهش حداکثر دما و به تبع آن کاهش دمای ترک خوردگی بتن می شود. بنابراین خنک کردن بتن در حالت پلاستیک یکی از روش های موثر برای جلوگیری از ترک خوردن بتن است.

بتن شروع به سخت شدن می کند و تا زمانی که به بالاترین درجه حرارت برسد، تنش کششی ایجاد می کند. اگرچه بتن در این مرحله به خنک شدن ادامه می دهد، اما به طور کلی حالت کششی کل بخش بتنی را تغییر نمی دهد. آب خنک کننده باعث کاهش شدید دمای بتن می شود که باعث افزایش گرادیان دما در مقطع بتنی می شود که ممکن است باعث ایجاد شوک حرارتی بتن شود. اگرچه در این مرحله، عملیات خنک‌کننده بتن باعث کاهش حداکثر دما و دمای ترک‌خوردگی نیز می‌شود، اما برای جلوگیری از ایجاد ترک‌خوردگی سطحی، ناشی از افزایش ناگهانی اختلاف دمای داخل و خارج است. عملیات خنک سازی و نگهداری آبیاری در این مرحله باید با دقت انجام شود. قبل از ایجاد تنش کششی در داخل بتن، باید به موقع خنک شود.

7. مالچ عایق زمانی شروع می شود که مالچ آبیاری شود

قبل از اینکه بتن به حداکثر دمای هیدراتاسیون سیمان برسد، باید در مرحله اتلاف حرارت باشد تا حداکثر دما و دمای ترک کمتری به دست آید. اگر عایق برای شروع از پوشش آبیاری و عمل آوری پیشرفته باشد، نتیجه معکوس خواهد داشت، اما حداکثر دمای بتن را افزایش می دهد و باعث ایجاد ترک می شود. زمان صحیح حفظ حرارت باید از خنک شدن بتن شروع شود نه از قبل.

یکی از اهداف اجرای حفظ حرارت در مرحله سرد شدن بتن، کاهش اتلاف حرارت در داخل بتن به منظور کاهش گرادیان دما در مقطع است. هدف دوم به تأخیر انداختن زمان اتلاف حرارت بتن است تا بتواند به طور موثر پتانسیل رشد مقاومتی خود را اعمال کند و آرامش و خزش بتن را کاملاً آشکار کند و تنش کششی داخلی آن را بر این اساس کاهش دهد. در عین حال با توجه به افزایش سن بتن، عملکرد کششی بتن سریعتر از عملکرد فشاری آن است که می تواند از ترک خوردگی بتن نیز جلوگیری کرده و آن را کاهش دهد.

شیب دمایی سطح بتن یکی از دلایل مهمی است که ترک های سطح بتن را محدود می کند. افزایش و کاهش دمای اتمسفر بر شیب دما در بخش داخلی بتن تأثیر می گذارد و تند بودن تغییر دما به طور اجتناب ناپذیری بر شیب تغییر دما بین سطح بتن و دمای اتمسفر تأثیر می گذارد. پوشش موثر مواد عایق حرارتی می تواند دما را کاهش دهد. گرادیان دما در یک بخش بتنی.

عمل مهندسی ثابت کرده است که تغییر دما یک بار مهم و بسیار پیچیده سازه بتنی است و تند بودن گرادیان دما را می توان به عنوان سرعت بارگذاری بتن در نظر گرفت و تأثیر مهمی بر خواص فیزیکی و مکانیکی بتن دارد. . افت ناگهانی دما را می توان بارگذاری سریع بتن دانست که می تواند منجر به افزایش تنش کششی و مدول الاستیک بتن شود و در عین حال مقاومت کششی نهایی بتن را کاهش داده و مقاومت در برابر ترک را تضعیف کند. بارگذاری آهسته بتن می تواند منجر به کاهش تنش کششی و مدول الاستیک بتن در مقایسه با بارگذاری سریع شود، در حالی که مقاومت کششی نهایی بتن افزایش می یابد. در عین حال، کاهش ناگهانی دما نیز می تواند منجر به افزایش درجه محدودیت های داخلی و خارجی شود. خواه سازه ای باشد که تحت سلطه محدودیت های خارجی باشد یا سازه ای باشد که تحت سلطه محدودیت های داخلی باشد، عایق حرارتی خارجی و فرود آهسته داخلی می تواند از ترک خوردگی بتن جلوگیری کرده و آن را کاهش دهد.

به طور خلاصه می توان دریافت که صرف نظر از دمای محیط، یعنی صرف نظر از بالا یا پایین بودن دمای بیرون در فصول بهار، تابستان، پاییز و زمستان، عایق حرارتی و نگهداری بتن نه تنها باعث افزایش دمای سطح بتن، بلکه باعث کاهش دمای داخل بتن می شود. اختلاف دمای داخل و خارج و اختلاف دمای سطح بتن و محیط اتمسفر را کاهش می دهد. به همین دلیل روش پخت «عایق حرارتی خارجی و افت کند داخلی» می تواند از ترک خوردگی بتن جلوگیری کرده و آن را کاهش دهد.

8. نه با توجه به وضعیت واقعی بتن، مقررات به شدت جابجا شده است

به منظور جلوگیری از بروز ترک های اولیه در بتن، افراد معمولاً شاخص های فنی مانند حداکثر دمای بتن، اختلاف دمای داخل و خارج، اختلاف دمای سطح و محیط، میزان گرمایش و سرمایش را کنترل می کنند. نرخ. اختلاف دما با جو محیط نباید بیشتر از 20 درجه باشد. با این حال، اختلافاتی در کاربرد مشخصات قبلی در مهندسی واقعی وجود دارد. برخی معتقدند که هیچ کدام نباید بیشتر از 25 درجه باشد. برخی معتقدند که نباید از 30 درجه بیشتر باشد. برخی معتقدند که نباید از 15 درجه بیشتر باشد. اختلاف دمای لحظه ای ناشی از پاشش آب و حذف قالب نباید بیش از 15 درجه باشد. عمل مهندسی ثابت کرده است که در برخی از پروژه ها، اختلاف دمای داخل و خارج بتن بیشتر از 25 درجه است، اما سازه ترک نمی خورد. در حالی که در برخی پروژه ها اختلاف دمای داخل و خارج کمتر از 20 درجه است اما بتن ترک می خورد. از این رو، همچنین می توان توضیح داد که «مشخصات کیفیت» تجدیدنظر شده مقررات سفت و سختی در این مورد ایجاد نمی کند.

در عین حال، نشانگرهای کنترل نرخ خنک کننده روزانه نیز متفاوت است. برخی فکر می کنند که میزان سرمایش روزانه نباید بیشتر از 3 درجه باشد، برخی فکر می کنند نباید بیشتر از 2 درجه باشد و حتی برخی فکر می کنند که نباید بیشتر از 1.5 درجه باشد.

ظهور تفاوت بین داده های فنی فوق در واقع بسیار طبیعی است. اگرچه برخی از داده ها توسط مشخصات مشخص شده اند، نمی توان در مورد مشخصات شک و تردید ایجاد کرد. با توجه به تصادفی بودن، تنوع و ناهمگونی ترکیبات مصالح بتن و همچنین ناهمگونی بتن و تفاوت در کیفیت ساخت، عجیب نیست که داده های فنی نشان داده شده متفاوت باشد. با در نظر گرفتن کنترل دما به طور جامع، برخی از مقررات هنجاری را نمی توان به صورت مکانیکی کپی کرد.