بتن مقاوم در برابر روغن چیست؟

تهیه بتن مقاوم در برابر روغن:

در ساخت پروژه های ساختمانی صنعتی و عمرانی در گذشته به مشکل کفپوش های بتنی مقاوم در برابر روغن توجه کافی نشده است. به طور کلی، فقط چگالی بتن برای برآوردن الزامات نفوذ ناپذیری در نظر گرفته می شود. با این حال، به دلیل تأثیر عوامل ساختمانی و کیفیت مواد، حتی لایه سطحی متراکم ترازو نیز نمی تواند به هدف مقاومت در برابر نفوذ روغن دست یابد و حتی لایه سطحی سیمان نیز توسط روغن فرسایش می یابد. بنابراین، هنگام تهیه بتن مقاوم در برابر روغن، لازم است هم نیاز نفوذ ناپذیری و هم مشکل مقاوم در برابر روغن در نظر گرفته شود و هر دو به طور همزمان مورد توجه قرار گیرد.

بتن مقاوم در برابر روغن عمدتاً برای مهندسی مخازن نفت، کف مقاوم در برابر روغن، کف کارگاهی و غیره که نیاز به نفوذ ناپذیری بالایی برای ذخیره روغن سبک و روغن سنگین دارند، مناسب است.

دو روش اصلی آماده سازی برای بتن مقاوم در برابر روغن وجود دارد: یکی افزودن مقدار مناسبی از ماده متراکم کننده هیدروکسید آهن به بتن برای تولید محلول چسب در بتن برای مسدود کردن کانال های مویرگی بتن در اثر تبخیر آب و در نتیجه بیشتر. افزایش دوام بتن عملکرد ضد نشت روغن؛ مورد دیگر استفاده از روش دانه بندی سنگدانه ها برای افزایش بسیار فشردگی بتن است تا به هدف غیر قابل نفوذ بودن بتن برسد.

(1) تهیه بتن مقاوم در برابر روغن با اختلاط عامل سیمان

نکته کلیدی برای تهیه بتن مقاوم در برابر روغن با یک عامل متراکم ساختن یک ماده فشرده کننده هیدروکسید آهن واجد شرایط است. تا زمانی که ماده متراکم با موفقیت تولید شود، می توان آن را طبق نسبت و روش تعیین شده به مخلوط بتن اضافه کرد. سه راه برای ساخت هیدروکسید آهن وجود دارد.

1. تهیه هیدروکسید فریک

تولید هیدروکسید آهن معمولاً از کلرید آهن و خمیر آهک ساخته می شود:

2FeCl3 به اضافه 3Ca(OH)2→2Fe(OH)3 به اضافه 3CaCl3

روش تولید خاص این است: مقدار مشخصی کلرید آهن را در یک بشکه چوبی یا یک دیگ چینی بریزید، سپس خمیر آهک را با یک الک 0.6 میلی‌متر فیلتر کنید، آن را در محلول کلرید آهن بریزید و به هم زدن ادامه دهید تا به طور مساوی مخلوط می شود. آن را به واکنش شیمیایی تبدیل کنید تا به یک کلوئید زرد قهوه ای تبدیل شود و سپس از کاغذ نشانگر برای تشخیص قلیایی بودن آن استفاده کنید، به طوری که مقدار pH برابر با 8 باشد.

2. تهیه شده به روش واکنش شیمیایی

ماده متراکم کننده هیدروکسید آهن را با روش واکنش شیمیایی تهیه کنید، یعنی از سود سوزآور صنعت فرآوری کلرید آهن (هیدروکسید سدیم) استفاده کنید تا به شکل:

FeCl به اضافه 3NaOH→Fe(OH)3 به علاوه 3NaCl

روش تولید اختصاصی به این صورت است: سود سوزآور صنعتی (NaOH) را با کیفیت 5 برابر آب حل کرده و سپس این محلول را به تدریج در محلول کلرید آهن بریزید و در حین ریختن هم بزنید تا PH کاغذ نشانگر برابر با 8 شود. .

3. تهیه به روش الکترولیز

از روش الکترولیز برای تهیه ماده فشرده کننده هیدروکسید آهن استفاده می شود که عبارت است از استفاده از روش الکترولیز آندی آهن. این روش می تواند محصولات تراکم خالص و ارزان تری را استخراج کند که نه تنها می توان آن را به هیدروکسید آهن کلوئیدی با غلظت های مختلف تبدیل کرد، بلکه می تواند به پودر برای حمل و نقل و اختلاط بتن تبدیل شود.

تجربه مهندسی ثابت می‌کند که در شرایط عادی، افزودن ماده فشرده‌کننده هیدروکسید آهن [Fe(OH)3] در 1.5 تا 3.{4}} درصد از جرم سیمان مناسب‌تر است.

(2) تهیه بتن مقاوم در برابر روغن با روش دانه بندی سنگدانه

تهیه بتن مقاوم در برابر روغن به روش دانه بندی سنگدانه ها به این صورت است که طرح دانه بندی درشت و ریزدانه از طریق الک ذرات سنگدانه درشت و ریز انجام شود تا بتن با بیشترین چگالی به دست آید و در نتیجه بهبود مقاومت بتن در برابر نشت روغن در اصل این روش همانند تهیه بتن مقاوم در برابر آب است.

کارشناسان مربوطه در داخل و خارج از کشور معتقدند که از میان پارامترهای متعددی که نفوذپذیری روغن بتن (ملات) را تعیین می کند، مهمترین آنها موارد زیر است: نسبت جرم مناسب سیمان به سنگ معدن، چسبندگی سیمان به ذرات سنگ، تراکم. و مجموع مناسب را انتخاب کنید.

در تهیه بتن مقاوم به روغن، از نسبت جرمی سیمان ها و کانه های مختلف (مانند سنگ آهک کریستالی ماسه، سنگ آهک متخلخل فرسوده، دولومیت، سیلیس، بازالت، پورفیری و آندزیت و غیره) و نسبت های مختلف آب به سیمان استفاده می شود. و از روش های مختلف پخت استفاده می شود. زمان و روش آزمایش می‌شوند و می‌توان استدلال‌های اساسی زیر را استخراج کرد: مساحت کل ذرات سیمان باید بیشتر از مجموع مساحت کل ذرات سنگ باشد. اگر ذرات سیمان اطراف هر ذره سنگ را احاطه کند، این بتن (ملات) روغن تراوش نمی کند.

ساخت بتن مقاوم در برابر روغن:

کیفیت ساخت بتن مقاوم در برابر روغن تاثیر مستقیمی بر مقاومت بتن در برابر نشت روغن دارد. بنابراین در فرآیند ساخت بتن مقاوم به روغن باید به نکات زیر توجه کرد.

(1) مواد خام برای تهیه بتن مقاوم در برابر روغن باید با مقررات ملی مربوطه مطابقت داشته باشد که مبنای اطمینان از کیفیت بتن مقاوم در برابر روغن است. هنگام تهیه بتن، مواد باید با توجه به نسبت اختلاط مشخص شده وزن شوند و نسبت آب به سیمان به شدت کنترل شود. کل مصرف آب باید رطوبت وارد شده توسط سنگدانه ها و مواد افزودنی درشت و ریز (فشرده کننده و کاهنده آب) را کاهش دهد.

(2) مقدار عامل متراکم کننده تأثیر کلیدی بر مقاومت روغن بتن مقاوم در برابر روغن و ملات مقاوم در برابر روغن دارد. بنابراین، اندازه گیری عامل متراکم باید بسیار دقیق باشد. هنگام اختلاط ماده متراکم، ابتدا باید میزان جامد هیدروکسید آهن کلوئیدی اندازه گیری شود و سپس با مقدار جامد 1.5 تا 2.{6}} درصد دوز سیمان در آب اختلاط بتن مخلوط شود. هنگام افزودن ماده فشرده‌کننده ترکیبی، شربت زایلوز را مستقیماً به کلرید آهن اضافه نکنید، بلکه می‌توان سولفات آلومینیوم (آلوم) و کلرید آهن را برای تهیه مخلوط کرد.

(3) بتن مقاوم در برابر روغن نباید به صورت دستی مخلوط شود، بلکه باید به صورت مکانیکی مخلوط شود و بهتر است زمانی که شرایط اجازه می دهد از مخلوط کن اجباری استفاده شود. زمان اختلاط مکانیکی معمولاً 2.{3}}.{4}} دقیقه است تا اطمینان حاصل شود که بتن به طور یکنواخت مخلوط شده است. در طول حمل و نقل بتن مقاوم در برابر روغن، باید از لایه بندی و جداسازی مخلوط بتن جلوگیری شود.

(4) هنگام ریختن بتن مقاوم در برابر روغن، تخلیه باید به طور یکنواخت انجام شود و سنگدانه درشت نباید بیش از حد متمرکز شود. هنگام ارتعاش بتن باید توجه داشت که نقاط ارتعاشی به طور مساوی توزیع شوند تا از لرزش نشتی جلوگیری شود و بتن باید یکنواخت و متراکم باشد. پس از ارتعاش باید به تراشیدن و کلندری شدن سطح توجه شود.

(5) برای بتن مقاوم در برابر روغن، تعمیر و نگهداری بیشتری باید تقویت شود، و زمان آبیاری و عمل آوری باید به طور مناسب افزایش یابد، به ویژه هنگامی که عامل متراکم کننده کلرید آهن انتخاب می شود، باید توجه کافی شود. دمای عمل آوری بتن مقاوم به روغن نباید کمتر از 5 درجه و رطوبت نسبی آن بیشتر یا مساوی 90 درصد باشد.

بلافاصله پس از جامد شدن بتن، سطح را باید با پرده‌های چمنی، فیلم‌ها یا با ماده پخت پاشید تا از درجه پخت زودهنگام اطمینان حاصل شود و از ترک‌های مویرگی روی سطح بتن جلوگیری شود. برای هیدراته شدن کامل سیمان، زمان آبیاری و عمل آوری در دمای اتاق نباید کمتر از 14 روز باشد.

(6) اگر سازه بتنی مقاوم در برابر نفت زیرزمینی باشد (مانند مخازن ذخیره نفت، استخرهای زیرزمینی نفت و غیره)، اقدامات موثر برای کاهش سطح آب زیرزمینی باید از قبل با توجه به وضعیت واقعی سطح آب زیرزمینی قبل از ساخت انجام شود. به طوری که بتن ریخته شده، ارتعاش داده شود و در طول دوره نگهداری مورد تهاجم آب های زیرزمینی قرار نگیرد.