نحوه کاهش ترک ها در پانل های دیواری پیش ساخته - دانش

ترک در پانل های دیواری پیش ساخته صرفاً نقص سطحی نیست. آنها همچنین بر دوام، ضد آب بودن و سهولت بازرسی در محل- تأثیر می گذارند. بسیاری از سازندگان قطعات پیش ساخته توجه زیادی به مقاومت بتن دارند، با این حال ترک ها هنوز هم می توانند در حین عمل آوری، قالب گیری، یا بالا بردن ظاهر شوند. ترک ها به ندرت توسط یک خطا ایجاد می شوند. آنها معمولاً نتیجه یک سری نقص های جزئی فرآیند جمع آوری می شوند. در مقایسه با بتن ریخته‌شده در محل، اجزای پیش‌ساخته زودتر پردازش می‌شوند و تحمل‌های سخت‌تری دارند که باعث افزایش تنش بر روی اجزا می‌شود. این راهنما چند روش عملی-تثبیت شده در کارخانه را معرفی می کند تا به شما در کاهش ترک خوردگی و بهبود کیفیت کلی اجزای خود کمک کند.

اینها معمولاً ظرف چند ساعت پس از ریختن ظاهر می شوند و به صورت ترک های کوچک، کم عمق و تصادفی ظاهر می شوند. علت اصلی تبخیر بیش از حد سریع رطوبت از سطح بتن است که معمولاً در شرایط دمای بالا، رطوبت کم و بادهای شدید یا به دلیل تاخیر در فرآیند تکمیل مشاهده می شود که باعث می شود بتن قبل از دستیابی به مقاومت اولیه کافی منقبض و ترک بخورد.

اینها بعداً ظاهر می شونددر حین پخت، نگهداری در حیاط یا حتی حمل و نقل. با تبخیر تدریجی رطوبت داخلی بتن، کل جزء کوچک می شود. هنگامی که این انقباض توسط قالب، آرایش آرماتور یا نقاط اتصال محدود می شود، تنش کششی ایجاد می شود که منجر به ترک می شود.

اینها به دلیل اختلاف دما بین سطح داخلی و سطح بتن ایجاد می شوند. آنها معمولاً در اجزایی با مقاطع ضخیم‌تر، محتوای سیمان بالاتر یا قطعاتی که با بخار پخته شده یا با کنترل نامناسب دما ظاهر می‌شوند، ظاهر می‌شوند. هنگامی که قسمت های مختلف بتن به طور ناهمزمان سرد و منقبض می شوند، تنش داخلی حاصل از مقاومت کششی آن فراتر می رود و ترک های دمایی ایجاد می کند.

اینها بیشتر در اطراف لنگرهای بالابر، در لبه‌های اجزا، یا در قسمت‌های{0}دیواره نازک، به ویژه در هنگام قالب‌گیری، چرخش و حمل و نقل متمرکز می‌شوند. این نوع ترک‌ها اساساً ترک‌های ساختاری ناشی از انتقال بار هستند که اغلب ناشی از زوایای بالا بردن نامناسب، استحکام اولیه ناکافی، موقعیت‌های مهار نامناسب یا توزیع ناهموار تنش هستند.

اینها معمولاً در مکان‌هایی با تغییرات ناگهانی در هندسه ظاهر می‌شوند، مانند سوراخ‌ها، گوشه‌های تیز، قطعات تعبیه‌شده یا آستین‌ها. تغییرات ناگهانی در{1}}ضخامت مقطع یا پیکربندی تقویت‌کننده می‌تواند تنش موضعی را به‌طور قابل‌توجهی تقویت کند. در تولید قطعات پیش ساخته، حتی انحرافات ابعادی یا خطاهای موقعیت یابی می تواند باعث تمرکز غیرعادی تنش شود که منجر به ترک شدید شود.

info-518-455

اکثر ترک ها در پانل های دیواری پیش ساخته به دلیل استحکام ناکافی نیست، بلکه در درجه اول به دلیل انقباض و تنش ایجاد می شود. انقباض اولیه بتن تا حد زیادی به طرح مخلوط بستگی دارد. برای کاهش ترک خوردگی، مخلوط باید پایدار، همگن و حاوی مقدار مناسب خمیر سیمان باشد، نه مقدار زیاد.

کنترل نسبت آب{0}}سیمان بسیار مهم است. در حالی که افزودن بیش از حد آب ممکن است کارایی را در طول ریخته‌گری بهبود بخشد، به طور قابل توجهی انقباض خشک شدن و تخلخل داخلی را افزایش می‌دهد. در طول تولید، این اغلب منجر به ایجاد ریزترک‌ها چند روز بعد می‌شود. کارایی خوب باید با بهینه سازی دانه بندی سنگدانه ها و افزودن مواد افزودنی مناسب به جای افزایش صرف مقدار آب حاصل شود.

درجه بندی کل سزاوار توجه ویژه است. سنگدانه های خوب دانه بندی شده، مقدار خمیر سیمان مورد نیاز برای پر کردن فضاهای خالی را کاهش می دهند. هر چه خمیر سیمان کمتر باشد، انقباض کمتر و گرمای هیدراتاسیون کمتر می شود. خمیر سیمان را می توان "ماده فعال" بتن در نظر گرفت. هر چه خمیر سیمان بیشتر باشد، تغییر شکل انقباض بیشتر و خطر ترک خوردن بیشتر می شود.

دوز سیمان و افزایش دما باید به شدت کنترل شود، به خصوص در پانل های دیوار نازک-. دوز بیش از حد سیمان گرمای هیدراتاسیون و انقباض اولیه را افزایش می دهد. یک سیستم سیمانی متعادل می‌تواند پایداری را بهبود بخشد، به شرطی که الزامات عملکرد برآورده شود، نه اینکه صرفاً به دنبال استحکام بیش از حد بالا باشد.

الیاف پلی پروپیلن یک اقدام عملی تقویت کننده برای پانل های دیواری پیش ساخته است. آنها نمی توانند جایگزین آرماتورهای فولادی شوند، اما به کنترل ریزترک های اولیه و کاهش ترک خوردگی انقباض پلاستیک، به ویژه در سطوح بزرگی که در معرض جریان هوا هستند، کمک می کنند. نکته کلیدی انتخاب نوع و دوز مناسب فیبر و اطمینان از اختلاط کامل برای جلوگیری از تجمع فیبر است.

در نهایت، حفظ ثبات بین دسته های تولید بسیار مهم است. حتی با طراحی یکسان پانل، تفاوت در میزان رطوبت، منبع سنگدانه یا دوز مواد افزودنی می تواند منجر به تغییرات قابل توجهی در عملکرد و رفتار ترک خوردگی شود. کنترل‌های معمول، مانند چک‌های اسلامپ یا جریان‌پذیری، نظارت بر دما، و تنظیم رطوبت، باید اجرا شوند تا اطمینان حاصل شود که پیشگیری از ترک بر اساس کنترل فرآیند است نه شانس.

در پانل های دیواری پیش ساخته، الیاف مصنوعی مانند پلی پروپیلن بیشتر برای کنترل ترک{0} زودرس استفاده می شود. آنها به کاهش-ترک های انقباض پلاستیکی با مساحت بزرگ، بهبود مقاومت در برابر ریزترک در حین پخت و کاهش خطر آسیب لبه در طول قالب گیری کمک می کنند. با این حال، الیاف جایگزین تقویت سازه نمی شوند. اگر یک پانل پیش ساخته طوری طراحی شده باشد که برای ظرفیت تحمل بار به میلگرد یا شبکه متکی باشد، الیاف به جای جایگزینی برای تقویت کننده های فولادی، به عنوان یک اقدام تکمیلی عمل می کنند.

انتخاب فیبر باید با شناسایی خطر اولیه آغاز شود. اگر گیاه به طور مکرر ترک های ریز سطحی را در مدت کوتاهی پس از ریخته گری مشاهده کند، میکروالیاف پلی پروپیلنمعمولا انتخاب مناسبی هستند. هنگامی که مقاومت در برابر ضربه و چقرمگی حیاتی تر است، الیاف مصنوعی ماکرو ممکن است در نظر گرفته شود، اما تاثیر آنها بر سطح و نحوه قرارگیری باید به دقت ارزیابی شود.الیاف فولادیمی تواند چقرمگی و مقاومت در برابر ترک را در برخی از عناصر بهبود بخشد، با این حال آنها همچنین بر کارایی و پرداخت تأثیر می گذارند، که آنها را برای پانل های نازک یا سطوح معماری مناسب تر می کند.

عملکرد کاربرد به شدت به دوز و اختلاط بستگی دارد. فیبر بسیار کم مزایای مورد انتظار را به همراه نخواهد داشت، در حالی که دوز بیش از حد می تواند جریان پذیری را کاهش دهد، هوا را به دام بیاندازد و باعث گلوله شدن فیبر شود. بهترین روش پیروی از محدوده دوز مشخص شده، استفاده از روش‌های تغذیه ثابت، و تأیید پراکندگی فیبر مناسب از طریق بررسی‌های ساده در{2}}محل تولید آزمایشی است.

info-323-318

در کارخانجات قطعات پیش ساخته، پخت خوب مربوط به کند یا پیچیده بودن نیست، بلکه به حفظ قوام است.

هر چه زودتر درمان را شروع کنید. هنگامی که سطح می تواند آن را تحمل کند، از تبخیر سریع صفحات جلوگیری کنید. هوای گرم، فن های قدرتمند و رطوبت کم رطوبت را از سطح با سرعتی که بتن تحمل نمی کند جذب می کند و ترک های انقباض پلاستیک را تشدید می کند. اقدامات ساده ای مانند استفاده از عوامل پخت، فیلم های پلاستیکی، یا محفظه های پخت کنترل شده می تواند نتایج قابل توجهی ایجاد کند.

شرایط پخت یکنواخت را حفظ کنید. پخت ناهموار، با یک طرف مرطوب و طرف دیگر خشک، استرس ایجاد می کند. نرخ های مختلف انقباض در امتداد ضخامت دال به این معنی است که ترک ها به عنوان دریچه های کاهش تنش عمل می کنند. صفحات نازک-دیواره‌ای، صفحات بزرگ-و لبه‌های محدود این خطر را افزایش می‌دهند.

در صورت استفاده از عمل آوری با بخار، نرخ گرمایش و سرمایش باید کنترل شود. در حالی که گرمایش سریع می تواند تولید را تسریع کند، تنش حرارتی را نیز افزایش می دهد که منجر به انقباض زودهنگام می شود. یک پروفیل پخت پایدار عموماً بهتر از یک پروفیل سریع است، مخصوصاً برای دال‌های ساختمانی که کیفیت سطح آن حیاتی است.

جابجایی و بلند کردن مراحل{0}}پرخطری برای ترک خوردن هستند، به خصوص زمانی که بتن هنوز به استحکام کامل نرسیده است. پانل ها باید قبل از قالب گیری به حداقل مقاومت مورد نیاز دست یابند. قالب‌گیری زود هنگام ممکن است باعث صرفه‌جویی در زمان شود، اما تنش خمشی و خطر آسیب به لبه‌ها را افزایش می‌دهد، به ویژه در پانل‌های دیوار نازک-. قرارگیری صحیح لنگرهای بالابر ضروری است. لنگرهایی که خیلی نزدیک به لبه ها یا با فاصله نامناسب قرار می گیرند، غلظت تنش ایجاد می کنند و خطر ترک خوردن را در هنگام کج شدن افزایش می دهند. بلند کردن محور خارج از - نیروهای خمشی را وارد می کند که پانل برای مقاومت در برابر آنها طراحی نشده است. بلند کردن متعادل استرس را کاهش می دهد و بارها را تحت کنترل نگه می دارد. حرکات ناگهانی در حین کج کردن، بلند کردن یا حمل و نقل بارهای ضربه ای ایجاد می کند که می تواند باعث رشد ریزترک ها و آسیب دیدنی شود.

info-362-289

کاهش-کرک درازمدت به یک حلقه کنترل کیفیت خوداصلاح می‌شود: اندازه‌گیری، ثبت، تجزیه و تحلیل، تنظیم و تأیید مجدد-.

اولین قدم کنترل عوامل محیطی است. دمای بتن، دمای میز قالب و جریان هوا و رطوبت کارگاه همگی بر از دست دادن و جمع شدگی رطوبت اولیه تأثیر می گذارند. رکوردهای روزانه اکیداً توصیه می‌شود، با پاسخ‌های از پیش تعریف‌شده «عمل‌آوری پیشرفته» که در دماهای بالا، جریان هوای قوی یا رطوبت کم-مثل پوشش اولیه سطح، استفاده سریع‌تر از ترکیبات پخت یا تنظیم‌های-نمایه پخت{3} بخار ایجاد می‌شوند.

دوم، نقاط کنترل کلیدی را به سمت بالادست به میکسر منتقل کنید. به جای بررسی ترک‌ها پس از ظاهر شدن، تثبیت تغییرات در منبع بسیار مؤثرتر است. اسلامپ یا جریان، دمای تخلیه، زمان اختلاط و محتوای هوا (در صورت وجود) را به طور مداوم کنترل کنید و نوسانات رطوبت کل را اصلاح کنید.

سوم، هنگامی که از الیاف استفاده می شود، پراکندگی را به عنوان یک شاخص کیفیت در نظر بگیرید. افزودن الیاف کافی نیست-پراکندگی ضعیف منجر به مناطق ضعیف موضعی و انقباض ناهموار می شود. از روش‌های تغذیه استاندارد با دوزها و زمان‌بندی ثابت استفاده کنید، بررسی‌های بصری سریع را در حین ریختن آزمایشی انجام دهید، و در صورت لزوم، تعداد دسته‌های فیبر و زمان‌های اختلاط را ثبت کنید تا از گلوله شدن فیبر که باعث ترک‌خوردگی نقطه‌ای یا نقص سطحی می‌شود، جلوگیری کنید.

چهارم، بازرسی‌های قبل از ریختن-را تقویت کنید. درج‌ها، آستین‌ها یا لنگرهای بالابر ناهمتراز، غلظت‌های تنشی ایجاد می‌کنند که بعداً در هنگام قالب‌گیری، کج شدن یا بلند کردن به صورت ترک ظاهر می‌شوند. یک چک لیست واضح "قبل از رهاسازی"-موقعیت پوشش، فاصله لبه، پوشش بتن، روش تثبیت و تداخل میلگرد-هزینه بسیار کمتری نسبت به تعمیرات- پس از ریختگی دارد.

پنجم، سازگاری پخت را در هر تغییر تأیید کنید. یکی از رایج ترین مسائل خشک شدن ناهموار است که در آن یک صورت سریعتر از دیگری رطوبت خود را از دست می دهد و باعث ایجاد تنش داخلی می شود. اقدامات پخت مانند روش‌های پوشش، دفعات پاشش، و نرخ‌های گرمایش، نگهداری و سرمایش{2}}خنک‌کردن با بخار را استاندارد کنید و زمان‌بندی و اپراتورهای مسئول را ثبت کنید.

در نهایت، با ایجاد یک «نقشه کرک»، کرک را به داده تبدیل کنید. محل ترک، جهت گیری، طول و زمان ظاهر را با نوع پانل، شناسه قالب، تغییر تولید، طراحی مخلوط، محیط روزانه، روش پخت و طرح بلند کردن پیوند دهید. الگوها به سرعت ظاهر می‌شوند-و به محض انجام، اقدامات اصلاحی به جای حدس و گمان هدفمند می‌شوند.

کاهش ترک در پانل های دیواری پیش ساخته چیزی نیست که بتوان یک شبه به آن دست یافت. این نیاز به کنترل دقیق بر روی پایداری مخلوط بتن، فرآیند پخت، مهار قالب و بالا بردن ایمن دارد. تنها زمانی که این جنبه ها با هم کار کنند می توانند پانل های دیواری تمیز، مستحکم و از نظر عملکرد ثابت باقی بمانند.